ಈರುಳ್ಳಿ ಮಹಾತ್ಮೆ

ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಯೂ ಈಗ ಈರುಳ್ಳಿ ವಿಷಯವೇ ಚರ್ಚೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕಾರಣ ಹೇಳಬೇಕಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ. ಇದುವರೆಗೂ ಈರುಳ್ಳಿಯನ್ನು ಕಾಲ ಕಸದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಜನರಿಗೆ ಈರುಳ್ಳಿ ತನ್ನ ಮಹತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದು ಕಾಲ ಬಂದೇ ಬರುತ್ತದೆ ಈಗ ನನ್ನ ಕಾಲ ಎಂದು ಈರುಳ್ಳಿ ಮಹಾರಾಜ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ!

ಬಡವರು ಈರುಳ್ಳಿಯನ್ನು ನೆಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವರು ಈಗ ಈರುಳ್ಳಿಯನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಾ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಬಡವರ ಮನೆಯ ನೆಚ್ಚಿನ ತರಕಾರಿಯಾದ ಈರುಳ್ಳಿ ಈಗ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಮಾಂಸಾಹಾರಿಗಳು ಈರುಳ್ಳಿ ಇಲ್ಲದೆ ಬಿರಿಯಾನಿ ಮಾಡಲೂ ಆಗದೆ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಸಸ್ಯಾಹಾರಿಗಳು ಸಾಂಬಾರಿಗೆ ಈರುಳ್ಳಿ ಇಲ್ಲದೆ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹೋಟೆಲುಗಳಲ್ಲಿ ಈರುಳ್ಳಿ ಬಜ್ಜಿ , ಈರುಳ್ಳಿ ದೋಸೆ ಮಾಯವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಅನೇಕ ಖಾದ್ಯಗಳು ಈರುಳ್ಳಿ ಇಲ್ಲದೆ ಸತ್ವ ಹೀನವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯ ಕಳೆದು ಕೊಂಡಿವೆ.

ಟಿಕ್ ಟಾಕ್ ನಲ್ಲಂತೂ ಈರುಳ್ಳಿ ರಾಜನಾಗಿ ಮೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಚಿನ್ನವಿಡುವ ಕಪಾಟಿನಲ್ಲಿ ಈರುಳ್ಳಿಗೂ ಸ್ಥಾನ ಕೊಟ್ಟು ಈರುಳ್ಳಿಯ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ವಿಡಿಯೋ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಮೆಚ್ಚಿಗೆಯಾಗಿದ್ದು ರಿಕ್ಷಾದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಯುವಕ ಬಾಡಿಗೆಯನ್ನು ಈರುಳ್ಳಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ! ರಿಕ್ಷಾದವ ಚಿಲ್ಲರೆಯಾಗಿ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಈರುಳ್ಳಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ!!

ಇದುವರೆಗೂ ಸೇಬಿನ ಹಾರಕ್ಕೆ ಮಹತ್ವ ಕೊಡುವ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಈಗ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದವರು ಈರುಳ್ಳಿ ಹಾರ ಅಪೇಕ್ಷಿಸಬಹುದು! ಆದರೆ ಸೇಬಿನ ಹಾರದಲ್ಲಿನ ಸೇಬಿಗೋಸ್ಕರ ಕಿತ್ತಾಟ ನಡೆಸಿದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಈರುಳ್ಳಿಗೋಸ್ಕರ ಏನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಬಹುದುಎಂದು ಊಹಿಸಲೂ ಭಯವಾಗುತ್ತದೆ!! 

ಇನ್ನು ಈರುಳ್ಳಿ ಬೆಲೆಯಿಂದಾಗಿ ಮನೆ ಮಂದಿಯ ಬಜೆಟ್ ಡೋಲಾಯಮಾನವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಮಹಿಳೆಯರು ಈರುಳ್ಳಿ ಕೊಳ್ಳಲೋ ಅಕ್ಕಿ ಕೊಳ್ಳಲೋ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವಂತಾಗಿದೆ. ಕೆಲವರಂತೂ ಈರುಳ್ಳಿ ಹಾಕದೆ ಮಾಡುವ ಖಾದ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ಗೂಗಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರ ಜತೆ ಕಾಫಿ ಪುಡಿ ಸಕ್ಕರೆ ಸಾಲ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಗೃಹಿಣಿಯರು, ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಿರುವ ಈರುಳ್ಳಿ ಬೆಲೆ ಕಂಡು ತಾವು ಜಾಸ್ತಿ ಬೆಲೆ ಕೊಟ್ಟು ಸಾಲ ಮರಳಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ ಈರುಳ್ಳಿ ಸಾಲ ಮಾತ್ರ ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ! 

ಈರುಳ್ಳಿ ಬೆಲೆ ಗಗನಕ್ಕೇರುತ್ತಿದೆಯಾದರೂ ರೈತರಿಗೆ ಮಾತ್ರಯಾವ ಲಾಭವೂ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಅವರು ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಬೆಳೆಸಿದ ಈರುಳ್ಳಿಯನ್ನೂ ಕಳ್ಳರು ಗದ್ದೆಯಿಂದಲೇ ಕಳವು ಮಾಡಿ ರೈತರ ನಿದ್ದೆ ಕೆಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈರುಳ್ಳಿ ಬೆಳೆಯುವ ರೈತರಿಗೆ ಹಾಗೂ ಅವರ ಗದ್ದೆಗಳಿಗೆ ಪೊಲೀಸ್ ಭದ್ರತೆ ನೀಡುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದಿದೆ!

ನಾನಂತೂ ಈರುಳ್ಳಿ ಜೊತೆ ಠೂ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಈರುಳ್ಳಿ ಸೋತು ಶರಣಾಗುವವರೆಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಶಪಥ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಇವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಈರುಳ್ಳಿ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಮೂಗು ಮುರಿಯುವವರಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡಲು ಮನೆಯಲ್ಲಿ  2 ಈರುಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ದಾಸ್ತಾನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ! ನಮ್ಮ  ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಂತೂ ಹೇಳಲಾಗದು. ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಈರುಳ್ಳಿ ಬೆರೆಸುವ ಇವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಈರುಳ್ಳಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಕೇಜಿಗಟ್ಟಲೆ ದಾಸ್ತಾನು ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಇದೆ ಎಂದು ಪಾಪ ನೋವಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಜೊತೆಗೆ ಮಾಂಸಾಹಾರ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಯಾವಾಗಲೂ ಅವರ ಮನೆಯಿಂದ ಮಾಂಸಾಹಾರದ ಅಡಿಗೆಯ ಪರಿಮಳವೇ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗ ಯಾವ ಪರಿಮಳವೂ ಇಲ್ಲ! ಸಧ್ಯಕ್ಕಂತೂ ಈರುಳ್ಳಿ ಪ್ರಿಯರಲ್ಲದವರು ಮಾತ್ರ ಪರಮ ಸುಖಿಗಳು!!

 

ಮಂಗಾಯಣ

ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹಿಂದುಗಡೆ ಮಂಗವೊಂದು ಬಂದಾಗ ಅದನ್ನು ಕಂಡು ನನಗೆ ಸಂತಸವಾಯಿತು. ಮಂಗ ಎಂದರೆ ಯಾರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಅದರ ಚೇಷ್ಟೆ, ತುಂಟಾಟ, ಒಂದು ಘಳಿಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂರದೆ ಸದಾ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಇರುವುದು ಕಂಡರೆ ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಾನು ಚಿಕ್ಕವಳಿದ್ದಾಗ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಡೊಂಬರಾಟ ಬಂದರೆ ಮಂಗ ಆಡುವ ಆಟಗಳನ್ನು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದು ತನ್ನ ಯಜಮಾನ ಕೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ತಂದುಕೊಡುವುದು, ಜನರ ಬಳಿ ದುಡ್ಡು ಕೇಳಲು ಬರುವುದು ಕಂಡು ನಾನು ದೊಡ್ಡವಳಾದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಮಂಗವನ್ನು ಸಾಕಿ ಅದಕ್ಕೆ ಮನೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ತರಬೇತಿ ಕೊಟ್ಟು ಅದರಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸುವ ಕನಸು ಕಂಡಿದ್ದೆ ! ಆಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ನನಸಾಗಿಸುವ ಗೋಜಿಗೇ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ ಕಾರಣ ಗಂಡನ ಮನೆಯವರಿಗೆ ನಾಯಿ ಕಂಡರೆನೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಮಂಗ ಸಾಕುತ್ತೇನೆ ಎಂದರೆ ಬಿಡುತ್ತಾರೆಯೇ.

ಈ ಮಂಗ ಆಗಾಗ ಬಂದು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದವರು ಎಸೆದ ಕಸದಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ತಿನ್ನಲು ಸಿಗುವುದೋ ಎಂದು ನೋಡುತ್ತಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೆಯಂತೂ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕವರ್ ನಲ್ಲಿ ತಲೆ ಹಾಕಿ ಮತ್ತೆ ತೆಗೆಯಲು ಆಗದೆ  ಹಾಗೆಯೇ ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ ಓಡಾಡಿದಾಗ ನಮಗೆ ನಗುವೋ ನಗು. ಕೊನೆಗೂ ಅದು ಹೇಗೋ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು ಅನ್ನಿ. ಒಮ್ಮೆ ನಾನು ಮಾರ್ಕೆಟ್ ಗೆ ಹೋಗಿ ವಾಪಾಸು ಬಂದಾಗ ಮಂಗ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು ಕೆಲ ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಎಸೆದ ಅನ್ನ ತಿನ್ನುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಅಕ್ಕಿಯಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಒಣಗಿ ಹೋಗಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಕೆರೆಕೆರೆದು ತಿನ್ನುವಾಗ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅನುಕಂಪದ ಮಹಾಪೂರ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿದು ಆಗ ತಾನೇ ಖರೀದಿಸಿದ ಬಾಳೆಹಣ್ಣಿನ ಚಿಪ್ಪಿನಿಂದ ಒಂದು ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ತೆಗೆದು ಕೊಟ್ಟೆ. ಅದು ಸಂತಸದಿಂದ ದೂರ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತು ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ತಿನ್ನತೊಡಗಿತು.

ನಾನು ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಮಾರ್ಕೆಟಿನಿಂದ ತಂದ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದಿರಿಸುವುದರಲ್ಲೇ ಮಗ್ನಳಾಗಿ ಬಿಟ್ಟೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಏನೋ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸಿ ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತು ನೋಡಿದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಮಂಗಗಳ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪೇ ನಿಂತಿತ್ತು. ನನ್ನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಬುರ್ ಬುರ್ ಎಂದಾಗ ನಾನು ಮೊದಲು ಬಂದ ಮಂಗಕ್ಕೆ ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಇವಕ್ಕೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಬಂದಿರಬೇಕು. ಈಗ ನಾನು ಕೊಡದೆ ಹೋದರೆ ಏನೆಲ್ಲ ದಾಂಧಲೆ ಮಾಡುತ್ತವೆಯೋ ಎಂದು ಭಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಬಾಳೆಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ಕತ್ತರಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಮಂಗಗಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟೆ. ಅವು ಸಂತಸದಿಂದ ತಿಂದು ಹೋದವು. ಒಂದು ಮರಿಯಂತೂ ಬಾಳೆಹಣ್ಣಿನ ಸಿಪ್ಪೆಯನ್ನು ನೆಕ್ಕುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ಮುಗಿಯಲಿಲ್ಲ.

ಮರುದಿನ ಮತ್ತೆ ಅವುಗಳ ಹಿಂಡು ನಮ್ಮ ಮನೆಯತ್ತ ಬಂದಾಗ ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು ಓಡಿಸಿ, ಅವಕ್ಕೆ ತಿಂಡಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ದಿನವೂ ಬರುತ್ತವೆ ತಿಂಡಿ ಕೊಡಬೇಡಿ ಅಂದರು. ಅಂದಿನಿಂದ ನಾನು ಯಾವತ್ತೂ ಮಂಗ ಬಂದರೆ ತಿಂಡಿ ಕೊಡಲೇ ಇಲ್ಲ ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಪಾಪ ಏನಾದರೂ ಕೊಡೋಣ ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವೆಲ್ಲ ದಿನವೂ ಬಂದರೆ ಏನು ಮಾಡುವುದು. ಮಂಗಗಳು ಕ್ರಮೇಣ ಬರುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದವು. ಅಪರೂಪಕ್ಕೆಲ್ಲಾದರೂ ಬರುತ್ತವೆ. ತಿನ್ನಲು ಸಿಕ್ಕರೆ ತಿಂದು ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಾವು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಯಾರಿಗೂ ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆ ಕೊಡದೆ ಬಹಳ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಸಾಲಾಗಿ ಬಂದು ಹಾಗೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಪಕ್ಕದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಜಗಳ, ಕಿತ್ತಾಟ, ಚೀರಾಟವೆಲ್ಲ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಬಳಿ ಬಂದಾಗ ಬಹಳ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಮೊನ್ನೆ ಮಾತ್ರ ದೊಡ್ಡ ಮಂಗವೊಂದು ಬಂದು ನಾನು ತೆರೆದಿಟ್ಟ ಕಿಟಕಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿ ಕುಳಿತು ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಕಿಟಕಿಯ ಒಳಗೆ ತೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಒಂದು ಕೈಯನ್ನು ಒಳಗೆ ಚಾಚಿ ಬುರ್ ಎಂದಾಗ  ನನಗೆ ಅದು ಎಲ್ಲಿ ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ  ಬಿಡುತ್ತದೋ ಎಂದು ಭಯವಾಗಿ  ಹಶ್ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಓಡಿಸಿದೆ. ಅದು ಸುಮ್ಮನೆ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಹೋಯಿತು. ಅವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ನಾನು, ಇಲ್ಲಿನ ಮಂಗಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯವು. ಯಾವುದೇ ತುಂಟಾಟ, ಚೇಷ್ಟೆಗಳಿಲ್ಲ, ನಮಗೂ ತೊಂದರೆ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಾವಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ  ಟೀವಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಕಡೆ ಮಂಗಗಳು ಅಲ್ಲಿನ ಜನರಿಗೆ ಅದೆಷ್ಟು  ಉಪಟಳವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ.

ಅಲ್ಲಿಯಂತೂ ಮಂಗಗಳ ಕಾಟ ತಡೆಯಲಾಗದು. ಐಸ್ಕ್ರೀಮ್ ಮಾರುವವ ಸ್ವಲ್ಪ ಅತ್ತ ಕಡೆ ಹೋದರೂ ಸಾಕು ಅವನ ಐಸ್ ಕ್ರೀಮ್ ಇರುವ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಮುಚ್ಚಳ ತೆರೆದು ಐಸ್ ಕ್ರೀಮ್ ಎಲ್ಲ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿ ಬಿಡುತ್ತವೆ. ಅವಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ತಿನ್ನುವುದು ಎಂದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತು. ಹಾಲಿನ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಕೂಡ, ಅಂಗಡಿಯವ ಇತರ ಗ್ರಾಹಕರ ಜೊತೆ ಮಗ್ನರಾಗಿರುವಾಗ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಬಂದು ಕೆಳಗಿಳಿದು ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಬಾಯಿಂದ ಕಚ್ಚಿ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ತೆರೆದು ಹಾಲು ಕುಡಿಯುತ್ತವೆ. ಜನರ ಕೈಯಿಂದ ತರಕಾರಿ ಚೀಲವನ್ನೇ ಕಸಿದು ಓಡುವ ಮಂಗಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಇಲ್ಲಿನ ಮಂಗಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯವು ಬಹುಶ ನಮ್ಮ ಕಡೆಯ ವಾತಾವರಣದ ಪ್ರಭಾವ ಇರಬೇಕು. ಈ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಲೇಖನ ಬರೆಯಬೇಕು ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ನಿದ್ದೆ ಹೋದೆ.

ಮರುದಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸುಮಾರು ಮೂರು ಗಂಟೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅಡಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲೇನೋ ಶಬ್ದವಾದಂತಾಗಿ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದೆ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಯಥಾಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ನನಗೆ ಅನುಮಾನವಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೂಮನ್ನು ಅದರ ಕಿಟಕಿಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದೆ, ಏನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ, ಬಳಿಕ ನಾನು ಹಿಂದುಗಡೆ ಒಗೆದು ಒಣಗಿಸಲು ಹಾಕಿದ ಬಟ್ಟೆಗಳಿದ್ದ ಕಡೆ ಹೋದಾಗ ನನಗೆ ದಿಗ್ಭ್ರಾಂತವಾಯಿತು. ಕೆಲ ಪುಟ್ಟ ಮಂಗಗಳು ನಾನು ಒಣಗಲು ಹಾಕಿದ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಮೇಲೆಲ್ಲ ಹಾರುತ್ತ ಕುಣಿಯುತ್ತ ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಕೆಲವು ದೊಡ್ಡ ಮಂಗಗಳೂ ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಒಣ ಹಾಕಿದ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಜೋಲುಮೋರೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಅಸಹಾಯಕರಾಗಿ ನೇತಾಡತೊಡಗಿದವು. ಅದನ್ನು ಕಂಡು ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಸಿಟ್ಟು ಬಂದಿತು. ಕೊನೆಗೂ ನಿಮ್ಮ ಮಂಗ ಬುದ್ಧಿ ತೋರಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಿರಲ್ಲ ಎಂದು ಅಸಮಾಧಾನವೂ ಆಯಿತು.

ಮೊದಲೇ ಮಳೆಗಾಲವಾದ್ದರಿಂದ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಬೇಗನೆ ಒಣಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅಂಥಾದ್ದರಲ್ಲಿ ಒಣಗಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಮೇಲೆ ಮಂಗಗಳ ಚೆಲ್ಲಾಟ ಕಂಡು ಇನ್ನು ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಮತ್ತೆ ಒಗೆಯಬೇಕಲ್ಲ ಎಂದುಕೊಂಡು ಸಿಟ್ಟು ಬಂದು ಒಂದು ಕೋಲು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಅವುಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಲು ಹೋದೆ. ಅವುಗಳು ಕ್ಯಾರೆ ಮಾಡಲ್ಲಿಲ್ಲ!  ಬಟ್ಟೆಗಳ ಮೇಲಿನ ಓಡಾಟ ನಿಲ್ಲಿಸಲೂ ಇಲ್ಲ!. ಅಲ್ಲಿ  ಯಾವಾಗಲೂ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ದೊಡ್ಡ ಮಂಗವೂ ಇದ್ದಿತು. ಆದರೆ ಅದು ಮಾತ್ರ  ಇವುಗಳ ತುಂಟಾಟಗಳ ಪರಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ದಂಡೆಯ ಮೇಲೆ  ಗೋಡೆಗೆ ಆತುಕೊಂಡು ಕುಳಿತು ಭೋರೆಂದು ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಮಳೆಯನ್ನು  ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ನಾನು ಕೋಲನ್ನು ಗೋಡೆಗೆ ಬಡಿದು ಶಬ್ದ ಮಾಡಿದೆ. ಆ ದೊಡ್ಡ ಮಂಗ ನನ್ನತ್ತ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿ ಗುರ್ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಹಲ್ಲು ಕಿರಿಯಿತು. ಅದನ್ನು ಕಂಡು ಆ ಮಂಗಗಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದರೆ ನಾನೊಬ್ಬಳೆ ಏನು ಮಾಡಲಿ ಎಂದು ಭಯವಾದರೂ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಲು ಸಿದ್ಧವಾದೆ. 

ಕೋಲು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವುಗಳತ್ತ ಬೀಸಿದೆ. ಅವುಗಳೆಲ್ಲ ಭಯದಿಂದ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ ಓಡಿದರೂ ಆ ಮಂಗ ಮಾತ್ರ ಕದಲದೆ, ನನ್ನನ್ನು ನೀನು ಅಲುಗಾಡಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವಂತೆ ನನ್ನತ್ತ ನೋಡುತ್ತಾ ನನ್ನ ಮುಂದಿನ ನಡೆಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಅದನ್ನು ಕಂಡು  ಭಯವಾಗಿ  ನಾನು ಬೇಗನೆ ಎಲ್ಲ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಒಳಗಡೆ ಹೋಗಿ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಅಬ್ಬಾ ಬಚಾವಾದೆ ಎಂದು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟೆ. ನಂತರ  ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ ಆ ಮಂಗ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಹೋಗುವುದು ಕಂಡಿತು.

ನಾನು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಒಗೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಏನೋ ಸದ್ದಾಯಿತು, ನಾನು ಏನೆಂದು ನೋಡಲು ಧಾವಿಸಿದೆ. ಮರಿ ಮಂಗವೊಂದು ರೂಮಿನ ಕಿಟಕಿಯ ಬಾಗಿಲು ಸರಿಯಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು ! ಅದಕ್ಕೆ ಬಾಗಿಲು ಸರಿಸಲೂ ಗೊತ್ತಿದೆ ! ನಾನು ಮತ್ತೆ ಕೋಲು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಧಾವಿಸಿದೆ. ಅದು ಸರ್ರನೆ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಹೋಯಿತು. ಹಾಲ್ ನಲ್ಲಿ ಉದ್ದನೆಯ ಕಿಟಕಿಗೆ ಗಾಜಿನ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮಂಗಗಳಿಗೆ ಅದು ತೆರೆದಿರಬೇಕು ಎಂದು ಅನಿಸಿ ಸಂತಸದಿಂದ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದು  ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದವು. ನನಗೆ ಅವುಗಳ ಪೆದ್ದುತನಕ್ಕೆ ನಗು ಬಂದರೂ ತಡೆದುಕೊಂಡೆ. ಕಾರಣ ನನಗೆ ನೆನಪಾದ ಒಂದು ಘಟನೆ.

 ಅದು ನೆದರ್ಲ್ಯಾಂಡ್ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದ್ದು. ಒಬ್ಬ ವಯಸ್ಸಾದ ಮಹಿಳೆ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ಮೃಗಾಲಯಕ್ಕೆ ಬೇಟಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅಲ್ಲಿನ ಬೋಕಿಟೋ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರಿನ ಗೊರಿಲ್ಲಾ ಅವಳನ್ನು ಬಹುವಾಗಿ ಆಕರ್ಷಿಸಿತು. ಕಾರಣ ಅದು ಅವಳನ್ನು ಕಂಡಾಗೆಲ್ಲ ಹಲ್ಲು ಕಿರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ತನ್ನನ್ನು ಕಂಡು ನಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ ಮಹಿಳೆ ತಾನೂ ಹಲ್ಲು ಕಿರಿದಳು. ಅಂದಿನಿಂದ ದಿನವೂ ಮಹಿಳೆ  ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆ ಗೊರಿಲ್ಲದ ಮುಂದೆ ಕುರ್ಚಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತು ಹಲ್ಲು ಕಿರಿಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಆ ಗೊರಿಲ್ಲಾ ಕೂಡ ಅವಳನ್ನು ಕಂಡು ಹಲ್ಲು ಕಿರಿಯತೊಡಗಿತು.  ತನಗೂ ಆ ಗೊರಿಲ್ಲಾಗೂ ಯಾವುದೋ ಜನ್ಮದ ನಂಟು ಇರಬೇಕು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಆ ಮಹಿಳೆ ಸಂತಸ ಪಟ್ಟಳು.

ಆದರೆ ಒಂದು ದಿನ  ಆ ಗೊರಿಲ್ಲಾ ತನ್ನ ಗೂಡಿನಿಂದ ಹೇಗೋ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಆ ಮಹಿಳೆಯ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿತು. ಆಮೇಲೆ ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು, ಅದು ಅವಳನ್ನು ಕಂಡು ನಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಅದರ ಬದಲಾಗಿ ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ತನ್ನ ಚೂಪಾದ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಅವಳನ್ನು ಹೆದರಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು. ಅವಳ ನಗೆ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಯಂತೆ ಕಂಡು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಿಟ್ಟಿಗೆಬ್ಬಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಸಿಟ್ಟು ತಡೆಯಲಾಗದೆ ಒಂದು ದಿನ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಿತು. ನಾನು ನಕ್ಕರೆ ನನಗೂ ಅಂಥದೇ ಗತಿಯಾದೀತು ಎಂದು ಭಯವಾಯಿತು.

ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ಮಂಗಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿ ಒಗೆದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಒಣಗಿಸಲಿ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತ ಕುಳಿತೆ. ಮಂಗಗಳು ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಮಂಗಗಳೇ, ಅವುಗಳ ಮೇಲಿದ್ದ ನನ್ನ ತಪ್ಪು ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲೆಂದೇ ಅವುಗಳೆಲ್ಲ ಈ ರೀತಿ ವರ್ತಿಸಿರಬಹುದೇ ಎಂದು ನಂಗೆ ಅನುಮಾನವಾಯಿತು. ಎರಡು ವರುಷಗಳಿಂದಲೂ ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗೇ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಂಗಗಳು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಈ ರೀತಿ ತೊಂದರೆ ಕೊಡಲು ಕಾರಣವೇನು. ಮೊನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ನಾನು ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದ್ದು ಅವುಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತೇ?!

ಆಗಂತುಕನ ಆಗಮನ!

ಅದೊಂದು ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ದೆ ಬಾರದಿದ್ದಾಗ  ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಹೊರ ನೋಡುತ್ತಾ  ಮಲಗಿದ್ದೆ. ಬಾವಲಿಯೊಂದು ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿಯೇ ಹಾರಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ನಾನು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದೆ. ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತಿನ ಬಳಿಕ ಕಣ್ತೆರೆದು ನೋಡಿದಾಗ  ಸೀಲಿಂಗ್ ನ ಸುತ್ತ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ಹಾರಾಡಿದಂತಾಯಿತು. ಅರೆ! ಇದೇನಾಶ್ಚರ್ಯ! ಈ ಹಕ್ಕಿ ಮನೆಯ ಒಳಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾದರೂ ಹೇಗೆ, ಯಾವುದೇ ಕಿಟಕಿ ತೆರೆದಿಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಬಾಗಿಲೂ ಮುಚ್ಚಿದೆ. ಹಾಗಿದ್ರೆ ಇದು ಬಂದಿದ್ದಾದರೂ ಎಲ್ಲಿಂದ, ಅದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬಂದಿದೆಯೇ ಅಥವಾ ನಾನು ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆನೆಯೇ ಎಂದು ನನಗೆ ಗೊಂದಲವಾಯಿತು.

ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಕೈಗೆ ಚಿವುಟಿಕೊಂಡೆ. ನೋವಾದಾಗ ಇದು ಕನಸಲ್ಲ ಎಂದು ಅರಿವಾಗಿ ಧಿಗ್ಗನೆದ್ದು ಲೈಟು ಹಾಕಿದೆ. ನೋಡಿದರೆ ಅದು ಹಕ್ಕಿಯಲ್ಲ,  ಕಿಟಕಿಯ ಹೊರಗೆ ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಣ್ಣ ಬಾವಲಿ ! ಅದನ್ನು ಕಂಡು ನನಗೆ ಧಿಗ್ಭ್ರಮೆಯಾಯಿತು. ಇದು ಮನೆಯೊಳಕ್ಕೆ ಯಾಕೆ ಬಂದಿತು. ಅದು ಬಂದಿದ್ದಾದರೂ ಎಲ್ಲಿಂದ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅದು ನನ್ನ ರೂಮಿನಿಂದ ಹೊರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಹಾಲ್ ನಲ್ಲಿ, ಅಡಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ರೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ಹಾರಾಡತೊಡಗಿತು.

ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ನನಗೆ ವಿಚಿತ್ರವೆನಿಸಿ ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಅದು ಹೊರಗೆ ಹೋಗಲಿ ಎಂದು ಮನೆಯ ಹಿಂಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆದಿಟ್ಟೆ. ಆದರೆ ಅದು ಬಾಗಿಲ ತನಕ ಹೋಗಿ ಮತ್ತೆ ಪುನಃ ರೂಮಿಗೆ ಬಂದು ಸುತ್ತು ಹಾಕತೊಡಗಿತು. ಸುತ್ತು ಹಾಕುತ್ತ ಪ್ರತೀ ಸಲವೂ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕುಕ್ಕಲು ಬಂದವರಂತೆ ಬರತೊಡಗಿತು. ನನಗೆ ಭಯವಾಗಿ ಪ್ರತೀಸಲವೂ ಚಾಕಚಕ್ಯತೆಯಿಂದ ಅದರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡೆ.

ಎಷ್ಟೇ ಹೊತ್ತಾದರೂ ಅದು ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವ ಲಕ್ಷಣ ಕಾಣಿಸದಾಗ ಮೆಲ್ಲನೆ ನಾನು ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ದಿಂಬನ್ನು ಗುರಾಣಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ. ಪ್ರತೀ ಸಲವೂ ಅದು ನನ್ನ ಬಳಿ ಬಂದಾಗ ನಾನು ದಿಂಬನ್ನು ಬೀಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ಹೊಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ತಾನೂ ಕೂಡ ಏನೂ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವಂತೆ ಅದು ಪ್ರತೀ ಸಲವೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿತು. ಇದರಿಂದ ಹೇಗೆ ಪಾರಾಗಲಿ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯದೇ ಒದ್ದಾಡಿದೆ.

ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಕಣ್ಣು ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಲೈಟು ಆರಿಸಲು ಭಯ. ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಅದು ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ, ಹೀಗೆ ಇದ್ದರೆ ಇವತ್ತು ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲ ಜಾಗರಣೆ ಎಂದುಕೊಂಡು ಮೆಲ್ಲನೆ ಅದರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದು ರೂಮಿಗೆ ಬಂದು ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಬಾವಲಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೊರಕ್ಕೆ ಹಾಕುವುದು ಎಂದು ತಿಳಿಯಲು ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ತಡಕಾಡಿದೆ.

ಕೆಲವರು ಅದಕ್ಕೆ ಟ್ರಾಪ್ ಬಳಸಬೇಕು ಎಂದರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ನೆಟ್ ಬಳಸಿ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿಯಬಹುದು ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದ್ದರು. ಅದೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಬಳಿ ಇಲ್ಲ, ಈಗೇನು ಮಾಡುವುದು ಎಂದು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹುಡುಕಾಡಲು  ಶುರು ಮಾಡಿದೆ. ಒಬ್ಬರಂತೂ ಬಾವಲಿ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಕುಳಿತಾಗ ಮೆಲ್ಲನೆ ಅದರ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಬಟ್ಟಲನ್ನು ಬೋರಲು ಹಾಕಿ ಪೇಪರ್ ನಿಂದ ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಹಿಡಿದು ಹೊರಹಾಕಬಹುದು ಎಂದಿದ್ದರು.

 ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಬಾವಲಿ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಕೂತಿದ್ದರೆ ತಾನೇ ಹಿಡಿಯುವುದು ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಇನ್ನೂ ಜಾಲಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಬಾವಲಿಗಳಿಗೆ ರೇಬಿಸ್ ಬರುತ್ತದೆಂದೂ ಅದು ಕಚ್ಚಿದರೆ ಅಪಾಯ ಎಂದು ತಿಳಿದಾಗ ನನಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಾಬರಿಯಾಯಿತು. ಅಯ್ಯೋ ದೇವರೇ ಏನು ಮಾಡಲಿ ಹೇಗೆ ಇದನ್ನು ಹೊರಗೆ ಸಾಗಹಾಕಲಿ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತ ರೂಮಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ನೋಡಿದರೆ ಬಾವಲಿ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ! ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತು ಎಂದು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಅಡಿಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮೆಲ್ಲನೆ ಇಣುಕಿದೆ. ಅಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ, ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅದು ಎಲ್ಲಾದರೂ ಕೂತಿರಬಹುದೇ ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಹಾರಾಡಿ ಅದಕ್ಕೆ ದಣಿವಾಗಿರಬಹುದಲ್ಲವೇ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದಾಗ ಮತ್ತಷ್ಟು ಭಯವಾಯಿತು.

ಕಿಟಕಿ ಪರದೆ ಸಹ ಮುಟ್ಟಲು ಭಯವಾಯಿತು, ಎಲ್ಲಿ ಅವಿತುಕೊಂಡು ಕುಳಿತು ನಾನು ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ ಮೇಲೆರಗಿದರೆ ಎಂದು ಕಂಪಿಸಿದೆ. ಆದರೂ ಬಾವಲಿಯನ್ನು ಹೊರಹಾಕಲೇಬೇಕಿತ್ತು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಅದನ್ನು ಹುಡುಕಲೇಬೇಕು ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಇದ್ದಬದ್ದ ಧೈರ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ಹುಡುಕಲು ಶುರು ಮಾಡಿದೆ.

ಆದರೆ ಅದು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಿಸದಾಗ ಅದು ತಾನಾಗಿಯೇ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿರಬೇಕೆಂದು ಅನುಮಾನ ಪಟ್ಟೆ. ಸಮಾಧಾನವಾಗಿ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಮಲಗಿದೆ. ಆದರೆ ನಿದ್ದೆ ಹಾರಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಫೋನ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು  ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಶಕುನ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ಬಾವಲಿ ಬಂದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದೋ ಕೆಟ್ಟದೋ ಎಂದು ಜಾಲಾಡಿದೆ.  ಕೆಲವು ಕಡೆ ಬಾವಲಿ ಮನೆಯೊಳಗೇ ಬಂದು ಹಾರಾಡಿದರೆ ಶುಭ ಶಕುನ ಎಂದಿತ್ತು, ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು.

ಆದರೆ ನನ್ನ ಸಂತಸ ಬಹಳ ಸಮಯ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೆಡೆ ಬಾವಲಿ ಸೂತಕದ ಛಾಯೆಯಂತೆ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಿದಾಗ ನನಗೆ ದೂರದ ದೇಶಕ್ಕೆ ಕಾನ್ಫರೆನ್ಸ್ ಗೆ ಹೋದ ಪತಿರಾಯರು, ದೂರದ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಗ, ಮುಂಬೈನಲ್ಲಿ ಸಂಸಾರ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಗಳು ನೆನಪಾಗಿ ಎದೆ ಝಲ್ಲೆಂದಿತು. ಅಬ್ಬಾ ದೇವರೇ,ಯಾರಿಗೂ ಏನೂ ಆಗದಿರಲಿ ಅವರೆಲ್ಲ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿರಲಿ  ಎಂದು ದೇವರಲ್ಲಿ ಮೊರೆಯಿಟ್ಟೆ.

ಅಲ್ಲದೆ ಅದು ನನಗೂ ಅನ್ವಯಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಯೋಚನೆ ಬಂದಾಗ ಅಧೀರಳಾಗಿ ಬಿಟ್ಟೆ. ದೇವರೇ ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ನನ್ನು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ. ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳಿವೆ, ಆಸೆಗಳಿವೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮನಸ್ಸು ಮುದುಡಿತು. ಬಾವಲಿ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರೂ ನಿದ್ದೆ ಮಾತ್ರ ಮಾರುದೂರ ಹಾರಿ ಹೋಗಿತ್ತು.

ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಗಂಡ ಮಕ್ಕಳಿಗೆಲ್ಲ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಜಾಗ್ರತೆ ವಹಿಸಬೇಕು ಎಂದೆ. ಅವರೆಲ್ಲ,  ನೀನು ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ನಂಬಬೇಡ ಯಾರಿಗೂ ಏನೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಬಾವಲಿ ತಪ್ಪಿ ಬಂದಿರಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ಕಡೆ ಸಮಾಧಾನ.

 ಆವತ್ತು ಮನೆ ಕೆಲಸವೆಲ್ಲ ಮುಗಿದಮೇಲೆ, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಬಾವಲಿ ಬಂದಿದ್ದಾದರೂ ಎಲ್ಲಿಂದ ಎಂದು ಯೋಚನೆ ಬಂದಿತು. ಯಾವ ಕಿಟಕಿಯೂ ತೆರೆದಿಲ್ಲ, ಬಾಗಿಲೂ ಭದ್ರವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿರುವಾಗ ಅದು ಒಳಗೆ ಬರಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಮತ್ತೆ ಫೋನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡೆ. ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಫೋನ್ ಬಂದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಸಂದೇಹಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಅದೆಷ್ಟು ಬೇಗ ಉತ್ತರ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ಅಂತರಜಾಲದಲ್ಲಿ ಬಾವಲಿ ಮನೆಯೊಳಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನೋಡುತ್ತಾ ಹೋದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಮಾಹಿತಿ ಕಂಡು ಬೆರಗಾಗಿ ಬಿಟ್ಟೆ.

ಮೂರರಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಇಂಚು ಅಗಲದ ರೆಕ್ಕೆ ಇರುವ ಬಾವಲಿ ಕೇವಲ ಅರ್ಧ ಇಂಚು ಜಾಗವಿದ್ದರೂ ಅದರ ಮೂಲಕ ಅದು ಒಳಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಎದ್ದು ಓಡಿ ಹೋಗಿ ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಎಡೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಮುಚ್ಚಿ ಬಿಟ್ಟೆ. ಅದರ ಜೊತೆ ಬಾವಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಸುತ್ತ ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಮಗೇ ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂದೂ ತಿಳಿಯಿತು. ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಬಹುದು ಒಂದು ಬಾವಲಿ ಒಮ್ಮೆಗೆ ಇನ್ನೂರು ಮುನ್ನೂರು ಸೊಳ್ಳೆಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತವಂತೆ. ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಡೆಂಗ್ಯೂ ಮಲೇರಿಯಾ ಚಿಕನ್ ಗುನ್ಯಾದಂತಹ ಮಾರಕ ರೋಗಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ.

ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೋ ಏನೋ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಸೊಳ್ಳೆಗಳೇ ಇಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಓದಿದ ಬಳಿಕ ಬಾವಲಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಇದ್ದ ಭಯ ಹೋಯಿತು. ಬಾವಲಿ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬಂದ ಬಳಿಕ  ನಮಗೆ ಕೆಟ್ಟದ್ದೇನೂ ಆಗಿಲ್ಲ. ಒಳ್ಳೆಯದಂತೂ ಆಗಿದೆ. ಅದು ಬಾವಲಿಯಿಂದಾಗಿ ಆಗಿದ್ದು ಅನ್ನೋದು ಮಾತ್ರ ಖಾತ್ರಿಯಿಲ್ಲ.

ನಯವಂಚಕ

ಬೆಲ್ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿ ಯಾರು ಬಂದಿರಬಹುದು ಎಂದು ನಾನು ಯೋಚಿಸುತ್ತ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟು ಕೈ ತೊಳೆದು ಕೊಂಡು ಟವೆಲ್ ನಿಂದ ಕೈಯೊರೆಸುತ್ತ ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ಬಂದೆ. ಬಾಗಿಲ ತೂತಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ ಬೋಳು ತಲೆಯ ಕನ್ನಡಕಧಾರಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ. ಯಾರಪ್ಪ ಇವನು ಅಂತ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಆತ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬೆಲ್ ಒತ್ತಿದ. ನಾನು ತಟ್ಟನೆ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು ಏನು ಎನ್ನುವಂತೆ ಅವನತ್ತ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕವಾಗಿ ನೋಡಿದೆ. ಅವನು ನನ್ನತ್ತ ಅನುಮಾನದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ, “ಕನ್ನಡ” … ಎಂದ. ನಾನು ಹೌದು ಎನ್ನುವಂತೆ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದೆ. ಅವನ ಮುಖ ಅರಳಿ, “ಅಬ್ಬಾ, ನೀವು ನಮ್ಮವರೇ! ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾಯಿತು. ನಿಮ್ಮ ಬಿಲ್ಡಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ಅನ್ಯ ಭಾಷಿಗರು ಜಾಸ್ತಿ ಇದ್ದಾರಲ್ಲವೇ, ಅದಕ್ಕೆ ಹಾಗೆ ಕೇಳಿದೆ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ತಿಳಿಯಿತು, ನೀವು ನಮ್ಮವರೆಂದು. ಆದರೂ ಕೇಳಬೇಕಲ್ಲವೇ” ಎಂದು ನನ್ನ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರಕ್ಕೆ ಕಾದ.

ನಾನು, “ಅದು ಸರಿ, ನೀವು ಯಾರೂಂತ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ … ” ಎಂದು ಮಾತು ಮುಂದುವರೆಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆತ ತನ್ನ ಬ್ಯಾಗಿನಿಂದ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಚೀಲವೊಂದನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದ. ಅದರ ಜೊತೆ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣಿನ ಪರಿಮಳ ನನ್ನ ಮೂಗಿಗೆ ಬಡಿಯಿತು. ಆ ಆಹ್ಲಾದಕರ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಮೂಗರಳಿಸಿ ಆಘ್ರಾಣಿಸುತ್ತ, ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣೇ! ಆಹಾ! ಇದು ನನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯ ಹಣ್ಣು. ಆದರೆ ಇವನೇಕೆ ನನಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ನಾನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೋ ಬೇಡವೋ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಅವನು, “ಮೇಡಂ, ನೋಡಿ ಒಳ್ಳೆ ರಸ್ಪೂರಿ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣು. ಎಷ್ಟು ಸಿಹಿಯಾಗಿದೆ ಅಂದರೆ ಅಮೃತ.. ಅಮೃತ, ಒಂದು ತಿಂದು ನೋಡಿ. ಆಮೇಲೆ ನಂಗೆ ದಿನಾ ತರೋಕೆ ಹೇಳ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಗಬಹುದು” ಎಂದೆಲ್ಲ ಅದರ ಗುಣಗಾನ ಆರಂಭಿಸಿದ.

ನಾನು ನಗುತ್ತ, “ನನಗೆ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣೆಂದರೆ ಬಹಳ ಇಷ್ಟ” ಎಂದೆ. ಅವನ ಮುಖ ಊರಗಲವಾಗಿ,”ಹೌದೇನು, ತೊಗೊಳ್ಳಿ ಮೇಡಮ್, ನಿಮಗಾಗಿಯೇ ತಂದಿದ್ದೇನೆ” ಎನ್ನುತ್ತಾ ನನ್ನ ಕೈಗೆ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಚೀಲವನ್ನು ರವಾನಿಸಿದ. ನಾನು ಚೀಲದಲ್ಲಿದ್ದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಅವನು, ಇನ್ನೂರು ರೂಪಾಯಿ ಕೊಡಿ ಮೇಡಂ, ಒಂದು ಕೆಜಿ ಇದೆ ಎಂದಾಗ ನಾನು, ಓಹ್ ಇವನು ಮಾರಲು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡೆ. ಅದರ ಜೊತೆ ರೇಟು ಕೇಳಿ ಕರೆಂಟು ಹೊಡೆದ ಹಾಗಾಯಿತು, “ಏನು? ಇನ್ನೂರು ರೂಪಾಯಿನಾ? ನಾನು ಮೊನ್ನೆ ನೂರು ರೂಪಾಯಿಗೆ ಒಂದು ಕೆಜಿ ತೊಗೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ” ಎಂದು ನಾನೆಂದಾಗ, ಅವನು , “ಅಯ್ಯೋ ಮೇಡಂ, ಅವರೆಲ್ಲ ನಿಮಗೆ ರಸಪೂರಿ ಅಂತ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ ಮೋಸ ಮಾಡಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೆಲ್ಲ ಈ ಹಣ್ಣು ಸಿಗೋದೇ ಇಲ್ಲ. ಹಣ್ಣುಗಳ ಸೈಜ್ ನೋಡಿ ಮೇಡಮ್” ಎಂದ. ಆದರೆ ನಾನು, ಇನ್ನೂರು ರೂಪಾಯಿ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು ಎನ್ನುತ್ತಾ ಅವನ ಕೈಗೆ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಚೀಲ ಕೊಡಲು ಹೋದೆ, ಅವನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. “ನಿಮಗೆ ಅಂತ ಕಡಿಮೆಗೆ ಕೊಡ್ತಿದ್ದೀನಿ. ಇಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯವರಿಗೆಲ್ಲ ಇನ್ನೂರಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟೆ. ನೀವು ನೂರ ಎಂಭತ್ತು ಕೊಡಿ, ನೀವು ನಮ್ಮವರೇ ಅಲ್ವ” ಅಂದ.

ನನಗೆ ಅದರ ತೂಕದ ಮೇಲೆ ಸಂಶಯವಾಗಿ, “ಇರಿ, ಒಂದು ನಿಮಿಷ, ಒಂದು ಕೆಜಿ ಇದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಅಂತ ನೋಡ್ತೀನಿ” ಅಂತ ಅನ್ನುತ್ತ ಒಳಗೆ ಹೋದೆ. ಸ್ಕೇಲ್ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ನೋಡಿದರೆ ಕಾಲು ಕೆಜಿಯಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಬಂದಿತು. ಅಬ್ಬಾ ಇವನು ಮೋಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ತೂಕದಲ್ಲೂ ಮೋಸ, ಜೊತೆಗೆ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ರೇಟು ಬೇರೆ. ನನಗೇನು ಗ್ರಹಚಾರವೇ ಇದನ್ನು ಕೊಳ್ಳಲು ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಅವನಿಗೆ, “ನನಗೆ ಬೇಡ, ತೂಕ ಬೇರೆ ಕಡಿಮೆ ಇದೆ” ಎಂದೆ. ಅವನು, “ಇಲ್ಲ ಮೇಡಂ ತೂಕ ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ನಾನು ತೂಕ ಮಾಡಿಯೇ ತಂದಿದ್ದು, ನಿಮ್ಮ ಸ್ಕೇಲ್ ಸರಿ ಇಲ್ಲವೇನೋ” ಎಂದಾಗ ನನಗೆ ರೇಗಿ ಹೋದರೂ ಅವನ ಜೊತೆ ವಾಗ್ವಾದ ಮಾಡಲು ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ, ಏನೇ ಇರಲಿ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟು ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣು ಕೊಳ್ಳುವ ಗ್ರಹಚಾರ ನನಗೆ ಬಂದಿಲ್ಲ, ಬೇಡ ಎಂದೆ.

ಆಗಲೂ ಅವನು ಚೀಲ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಚೀಲವನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ನೆಲದ ಮೇಲಿಟ್ಟು ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಲು ಹೋದೆ. ತಟ್ಟನೆ ಅವನು, “ಮೇಡಂ ಪ್ಲೀಸ್, ಹಣ್ಣು ತೊಗೊಳ್ಳಿ, ನೀವು ಹಣ್ಣು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ನಾನು, ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು ಉಪವಾಸ ಬೀಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ” ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತು. ಬೇರೆಯವರಿಗೆಲ್ಲ ಹಣ್ಣು ಮಾರಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ ಎಂದವ ಈಗ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ ಛೆ, ಯಾಕೆ ಬೇಕಿತ್ತು ನನಗೆ ಇವನ ಸಹವಾಸ, ಮನೆಕೆಲಸ ಬೇರೆ ಬಾಕಿ ಇದೆ ಎಂದು ಕಿರಿಕಿರಿಯಾಗಿ ಅವನನ್ನೊಮ್ಮೆ ಸಾಗ ಹಾಕುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಮತ್ತೆ ಎಷ್ಟಕ್ಕೆ ಕೊಡ್ತೀಯಾ ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ. ನೂರೈವತ್ತು ಕೊಡಿ ಮೇಡಂ, ತೂಕ ಕಡಿಮೆ ಇದೆ ಅಂದ್ರಲ್ಲ ನಾಳೆ ಇಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ಎರಡು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಂದು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ನಿಮಗೆ ಎಂದು ಅಂಗಲಾಚಿದ.

ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕರಗಿ, ಹೋಗಲಿ ಯಾವ್ಯಾವುದಕ್ಕೋ ಖರ್ಚು ಮಾಡ್ತೀವಿ, ಹಾಗೆ ಹೋಯಿತು ಎಂದುಕೊಂಡರಾಯಿತು. ಅಲ್ಲದೆ ನಾಳೆ ಹಣ್ಣು ತಂದುಕೊಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದನಲ್ಲ, ಮತ್ಯಾಕೆ ಚಿಂತೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಪರ್ಸ್ ನಿಂದ ನೂರೈವತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ತಂದುಕೊಟ್ಟು ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣುಗಳಿದ್ದ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಚೀಲವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡೆ. ಅವನು ನಾನು ಕೊಟ್ಟ ದುಡ್ಡನ್ನು ಎರಡೂ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಒತ್ತಿಕೊಂಡು ಸಂತಸದಿಂದ, ನಾಳೆ ಬರ್ತೀನಿ ಮೇಡಂ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೊರಟು ಹೋದ.

ನಾನು ಒಳಗೆ ಬಂದು ನನ್ನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದೆ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಗಂಡ ಮಕ್ಕಳು ಊಟಕ್ಕೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣಿನ ನೆನಪಾಗಿ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು ಹೋಳುಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಒಂದು ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟು ಟೇಬಲ್ ಮೇಲಿಟ್ಟೆ. ಮಕ್ಕಳು, ವಾವ್! ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣು ಎನ್ನುತ್ತಾ ಒಂದೊಂದು ಹೋಳುಗಳನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡರು. ಇವರು ಊಟ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲೇ ಮಗ್ನರಾಗಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳು, “ಮಮ್ಮಿ ಹಣ್ಣು ಭಾರಿ ರುಚಿಯಾಗಿದೆ” ಎಂದಾಗ ನನಗೆ ನೂರೈವತ್ತು ಕೊಟ್ಟೆನಲ್ಲ ಎಂದು ಇದ್ದ ಅಸಮಾಧಾನ ಹೊರಟು ಹೋಯಿತು. ಜೊತೆಗೆ ಸಂತಸವಾಗಿ ನಾನೂ ಒಂದು ಹೋಳನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡೆ, ಇವರಿಗೂ ಕೊಟ್ಟೆ. ಅವನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಹಣ್ಣು ಮಾತ್ರ ಬಹಳ ರುಚಿಯಾಗಿತ್ತು. ಇವರೂ ತಿಂದು, ಹಣ್ಣು ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ ಎಲ್ಲಿ ತೊಗೊಂಡೆ ಎಂದಾಗ ನಾನು ಹಣ್ಣು ಮಾರಲು ಬಂದಿದ್ದ ವಿಷಯ ಹೇಳಿದೆ.

ನೂರೈವತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟೆ ಎಂದಾಗ ಇವರು ಹುಬ್ಬೇರಿಸಿದರು. “ಇದೇನೂ ಸೀಸನ್ ನ ಮೊದಲ ಹಣ್ಣಲ್ಲ, ಅಷ್ಟೊಂದು ದುಬಾರಿ ರೇಟು ಕೊಟ್ಟು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳೋಕೆ. ಯಾಕೆ ತೊಗೊಂಡೆ ನೀನು” ಎಂದು ಇವರು ಆಕ್ಷೇಪಿಸಿದಾಗ ನಾಳೆ ಎರಡು ಹಣ್ಣು ಫ್ರೀಯಾಗಿ ತಂದುಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ ಎಂದಾಗ, “ಹೌದು ಹೌದು, ಕಾಯ್ತಾ ಇರು, ಆದ್ರೆ ಅವನು ಮಾತ್ರ ಬರಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮಂಥ ಮುಗ್ಧ ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಮೋಸ ಮಾಡೋದು ಅದೆಷ್ಟು ಸುಲಭ, ಸ್ವಲ್ಪ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕಿದ್ರೆ ಇದ್ದುದೆಲ್ಲ ಕೊಟ್ಟು ಬಿಡ್ತೀರಿ” ಎಂದು ಇವರು ರೇಗಿದಾಗ ನನಗೆ, ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮೋಸ ಹೋದೆನೇ, ಛೆ ಆ ಮನುಷ್ಯ ನೋಡಿದರೆ ಒಳ್ಳೆಯವನ ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮರುಕ್ಷಣ ನನ್ನ ಒಳಮನಸ್ಸು ಅವನು ದುಪ್ಪಟ್ಟು ದರ ಹೇಳಿಲ್ಲವೇ ಅದರ ಜೊತೆ ತೂಕದಲ್ಲೂ ಮೋಸ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ ಅಂದ ಮೇಲೆ ಅವನು ಒಳ್ಳೆಯವನಿರಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಮೊಸಳೆ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆಲ್ಲ ಮೋಸ ಮಾಡಿ ಹೋಗುವ ಮೋಸಗಾರನೇ, ಆದರೆ ಅವನು ನಾಳೆ ಬರುತ್ತೇನೆ ಎಂದಿದ್ದಾನಲ್ಲವೇ ನೋಡೋಣ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ಯಾವುದಕ್ಕೂ ನಾಳೆ ನೋಡೋಣ ಎಂದೆ. ಇವರು ಸುಮ್ಮನಾದರು.

ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಹಣ್ಣು ಮಾರುವವನಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತ ಕುಳಿತೆ. ಸಂಜೆಯಾದರೂ ಆತನ ಪತ್ತೆಯಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ತೀವ್ರ ನಿರಾಸೆಯಾಯಿತು. ಇವರು ಹೇಳಿದ್ದು ನಿಜವಾಯಿತಲ್ಲ ಛೆ, ನನ್ನನ್ನು ಮಾತಿನಿಂದ ಮರುಳು ಮಾಡಿ ಮೋಸ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟನಲ್ಲ, ಇನ್ನು ಬಂದರೆ ಅವನು ಎಷ್ಟೇ ಬೇಡಿಕೊಂಡರೂ ಅವನ ಬಳಿ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಶಪಥ ಮಾಡಿದೆ. ಇವರು ಮನೆಗೆ ಬಂದಮೇಲೆ, ಹಣ್ಣು ತಂದುಕೊಟ್ಟನೇ ಎಂದು ಕೇಳ ಹೊರಟವರು ನನ್ನ ಸಪ್ಪೆ ಮುಖ ಕಂಡು ಸುಮ್ಮನಾದರು. ಇವತ್ತಲ್ಲ ನಾಳೆ ಬಂದಾನು ಎಂದು ನನಗೆ ನಾನೇ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ. ಆದರೆ ಅವನು ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ.

ಆಗ ನನಗೆ ಅವನು ಮೋಸ ಮಾಡಿದ್ದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಸಂಶಯ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಬಹಳ ಬೇಸರವಾಯಿತು, ಇಂಥಾ ಮೋಸಗಾರರು ಇರುವುದರಿಂದಲೇ ಜನರಿಗೆ ಬೇರೆಯವರನ್ನು ನಂಬುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗುವುದು, ತಾವೆಲ್ಲಿ ಮೋಸ ಹೋಗುತ್ತೇವೋ ಎಂಬ ಅನುಮಾನದಿಂದ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಜನ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕುವುದು. ಇನ್ನು ಯಾರೇ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕಿದರೂ ನಾನು ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ಶಪಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ. ನಾನು ಮೋಸ ಹೋಗಿದ್ದು ನನಗೆ ತೀವ್ರ ಮುಜುಗರ ತಂದಿತ್ತು.

ವಾರದ ಬಳಿಕ ಹಣ್ಣಿನವ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಎದುರು ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಬೆಲ್ ಮಾಡಿದ. ಅದನ್ನು ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ನೋಡಿದ ನನಗೆ ಅವನು ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಹಣ್ಣು ಕೊಡಬಹುದು. ಇಷ್ಟು ದಿನ ಬರದೇ ಇರಲು ಏನಾದರೂ ಬಲವಾದ ಕಾರಣವಿರಬಹುದು. ಅವನಿಗೆ ಹುಷಾರಿರಲಿಲ್ಲವೇನೋ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮತ್ತೆ ಆಸೆ ಚಿಗುರಿತು. ನಾನು ನನ್ನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನಳಾಗಿ ಬಿಟ್ಟೆ. ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತಾದ ಮೇಲೆ ಅವನ ನೆನಪಾಗಿ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಹೊರ ನೋಡಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅವನಿರಲಿಲ್ಲ. ಓಹ್! ಅವನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮೋಸಗಾರನೇ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನಿರುತ್ಸಾಹ ಮೂಡಿತು. ನಮಗೆ ಹಣ್ಣು ಕೊಡಲಿಕ್ಕಿದೆ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆನಪಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೇ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಬರಲಿ, ಬಾಗಿಲೇ ತೆರೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ. ಆದರೆ ಆಮೇಲೆ ಅವನ ಪತ್ತೆಯೇ ಇಲ್ಲ.

ಸುಮಾರು ಒಂದು ತಿಂಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ದಿನ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಡೋರ್ ಬೆಲ್ ಬಾರಿಸಿತು. ಯಾರೆಂದು ಬಾಗಿಲ ತೂತಿನಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ ನನಗೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣಿನವ ನಿಂತಿದ್ದ! ನಾನು ನಮಗೆ ಕೊಡಬೇಕಾದ ಹಣ್ಣುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಲೇ ಅಥವಾ ಅವನೇ ಹಣ್ಣು ಕೊಡಲು ಬಂದಿರಬಹುದೇ ಎಂದು ತುಡಿತವುಂಟಾಗಿ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದೆ. ನನ್ನನ್ನು ಹೊಸದಾಗಿ ನೋಡುವವನಂತೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಕನ್ನಡ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕವಾಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ನನಗೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ಜಿಗುಪ್ಸೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಛೆ, ಎಷ್ಟು ನಾಟಕ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಇನ್ನು ನಾನು ಹಣ್ಣುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದರೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದವನಂತೆ ನಟಿಸಬಹುದು, ಇವನ ಬಳಿ ತನಗೇನು ಕೆಲಸ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ನಾನು ಅಲ್ಲವೆನ್ನುವಂತೆ ತಲೆಯಾಡಿಸಿ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿಬಿಟ್ಟೆ.

ಅವನು ಹೊರಗೆ ನಿಂತು ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ, ಅರೆಬರೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ನಲ್ಲಿ, ತಾನು ತಂದ ಹಣ್ಣುಗಳ ವರ್ಣನೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ. ನಾನು ಮಾತ್ರ ಮುಚ್ಚಿದ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮತ್ತೆ ತೆರೆಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಅಲ್ಲೆ ನಿಂತಿದ್ದವ ನಂತರ ಹೊರಟು ಹೋದ. ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಮತ್ತೆ ಬಂದ. ಆದರೆ ನನಗೆ, ಬಂದ್ದಿದ್ದು ಅವನು ಎಂದು ತಿಳಿದು ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಲಿಲ್ಲ. ಎಂಥಾ ಮೋಸಗಾರರಿದ್ದಾರೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಇನ್ಯಾರನ್ನೂ ನಂಬಬಾರದು ಎಂದು ನಾನು ದೃಢವಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದೆ.

ವಾರದ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಬಂದು ಬೆಲ್ ಮಾಡಿದ. ಆದರೂ ನಾನು ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅವನು ಎದುರು ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಬೆಲ್ ಬಾರಿಸುವುದು ಮಾತ್ರ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ ನಾನು ಎದುರು ಮನೆಯವರ ಬಳಿ ಆತನ ವಿಷಯ ಹೇಳಿದೆ. ಅವರು, “ಅದೊಂದು ಕಿರಿಕ್ ಪಾರ್ಟಿ, ಮೇಲಿಂದ ಮೇಲೆ ಬೆಲ್ ಬಾರಿಸ್ತಾನೆ ಅಂತ ಬಾಗ್ಲು ತೆರಿಯೋದು. ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದ್ರೆ ತೊಗೊಳ್ಳೊವರೆಗೂ ಬಿಡೋದೇ ಇಲ್ಲ. ನಮಗೂ ಮೋಸ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ ಅದಕ್ಕೇ ತೊಗೊಳ್ಳಲ್ಲ, ಆದ್ರೂ ಬರ್ತಾನೆ ಇರ್ತಾನೆ. ಬರಬೇಡಾ ಅಂತ ಎಷ್ಟೇ ಹೇಳಿದರೂ ಕೇಳಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ ಬೇಜಾರಾಗಿ ಅವನೇ ಬರೋದನ್ನ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಬಿಡ್ತಾನೆ” ಎಂದರು. ಆಗ ನನಗೆ, ಮೋಸ ಹೋಗಿದ್ದು ನಾನೊಬ್ಬಳೇ ಅಲ್ಲ ಅಂತ ತಿಳಿದು ಸಮಾಧಾನವಾಯಿತು.

ಆ ಘಟನೆ ನಡೆದು ಒಂದು ವರುಷವಾದರೂ ಅವನು ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬರುವುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ. ನಾನು ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದರೆ ನನಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮೋಸ ಮಾಡೋಣ ಎನ್ನುವ ಆಸೆಯಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ನಾವಿದ್ದ ಮನೆಗೆ ಬೇರೆಯವರು ಬಂದಿದ್ದರೆ ಅವರಿಗೆ ಮೋಸ ಮಾಡೋಣವೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದಲೋ ಅಂತೂ ಬೆಲ್ ಬಾರಿಸುವುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಇನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ.
ಆಗೋ, ಡೋರ್ ಬೆಲ್ ಬಾರಿಸಿತು. ಅವನೇ ಬಂದನೇನೋ !?