ಮಂಗಾಯಣ

ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹಿಂದುಗಡೆ ಮಂಗವೊಂದು ಬಂದಾಗ ಅದನ್ನು ಕಂಡು ನನಗೆ ಸಂತಸವಾಯಿತು. ಮಂಗ ಎಂದರೆ ಯಾರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಅದರ ಚೇಷ್ಟೆ, ತುಂಟಾಟ, ಒಂದು ಘಳಿಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂರದೆ ಸದಾ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಇರುವುದು ಕಂಡರೆ ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಾನು ಚಿಕ್ಕವಳಿದ್ದಾಗ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಡೊಂಬರಾಟ ಬಂದರೆ ಮಂಗ ಆಡುವ ಆಟಗಳನ್ನು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದು ತನ್ನ ಯಜಮಾನ ಕೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ತಂದುಕೊಡುವುದು, ಜನರ ಬಳಿ ದುಡ್ಡು ಕೇಳಲು ಬರುವುದು ಕಂಡು ನಾನು ದೊಡ್ಡವಳಾದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಮಂಗವನ್ನು ಸಾಕಿ ಅದಕ್ಕೆ ಮನೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ತರಬೇತಿ ಕೊಟ್ಟು ಅದರಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸುವ ಕನಸು ಕಂಡಿದ್ದೆ ! ಆಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ನನಸಾಗಿಸುವ ಗೋಜಿಗೇ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ ಕಾರಣ ಗಂಡನ ಮನೆಯವರಿಗೆ ನಾಯಿ ಕಂಡರೆನೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಮಂಗ ಸಾಕುತ್ತೇನೆ ಎಂದರೆ ಬಿಡುತ್ತಾರೆಯೇ.

ಈ ಮಂಗ ಆಗಾಗ ಬಂದು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದವರು ಎಸೆದ ಕಸದಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ತಿನ್ನಲು ಸಿಗುವುದೋ ಎಂದು ನೋಡುತ್ತಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೆಯಂತೂ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕವರ್ ನಲ್ಲಿ ತಲೆ ಹಾಕಿ ಮತ್ತೆ ತೆಗೆಯಲು ಆಗದೆ  ಹಾಗೆಯೇ ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ ಓಡಾಡಿದಾಗ ನಮಗೆ ನಗುವೋ ನಗು. ಕೊನೆಗೂ ಅದು ಹೇಗೋ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು ಅನ್ನಿ. ಒಮ್ಮೆ ನಾನು ಮಾರ್ಕೆಟ್ ಗೆ ಹೋಗಿ ವಾಪಾಸು ಬಂದಾಗ ಮಂಗ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು ಕೆಲ ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಎಸೆದ ಅನ್ನ ತಿನ್ನುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಅಕ್ಕಿಯಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಒಣಗಿ ಹೋಗಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಕೆರೆಕೆರೆದು ತಿನ್ನುವಾಗ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅನುಕಂಪದ ಮಹಾಪೂರ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿದು ಆಗ ತಾನೇ ಖರೀದಿಸಿದ ಬಾಳೆಹಣ್ಣಿನ ಚಿಪ್ಪಿನಿಂದ ಒಂದು ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ತೆಗೆದು ಕೊಟ್ಟೆ. ಅದು ಸಂತಸದಿಂದ ದೂರ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತು ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ತಿನ್ನತೊಡಗಿತು.

ನಾನು ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಮಾರ್ಕೆಟಿನಿಂದ ತಂದ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದಿರಿಸುವುದರಲ್ಲೇ ಮಗ್ನಳಾಗಿ ಬಿಟ್ಟೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಏನೋ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸಿ ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತು ನೋಡಿದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಮಂಗಗಳ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪೇ ನಿಂತಿತ್ತು. ನನ್ನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಬುರ್ ಬುರ್ ಎಂದಾಗ ನಾನು ಮೊದಲು ಬಂದ ಮಂಗಕ್ಕೆ ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಇವಕ್ಕೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಬಂದಿರಬೇಕು. ಈಗ ನಾನು ಕೊಡದೆ ಹೋದರೆ ಏನೆಲ್ಲ ದಾಂಧಲೆ ಮಾಡುತ್ತವೆಯೋ ಎಂದು ಭಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಬಾಳೆಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ಕತ್ತರಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಮಂಗಗಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟೆ. ಅವು ಸಂತಸದಿಂದ ತಿಂದು ಹೋದವು. ಒಂದು ಮರಿಯಂತೂ ಬಾಳೆಹಣ್ಣಿನ ಸಿಪ್ಪೆಯನ್ನು ನೆಕ್ಕುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ಮುಗಿಯಲಿಲ್ಲ.

ಮರುದಿನ ಮತ್ತೆ ಅವುಗಳ ಹಿಂಡು ನಮ್ಮ ಮನೆಯತ್ತ ಬಂದಾಗ ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು ಓಡಿಸಿ, ಅವಕ್ಕೆ ತಿಂಡಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ದಿನವೂ ಬರುತ್ತವೆ ತಿಂಡಿ ಕೊಡಬೇಡಿ ಅಂದರು. ಅಂದಿನಿಂದ ನಾನು ಯಾವತ್ತೂ ಮಂಗ ಬಂದರೆ ತಿಂಡಿ ಕೊಡಲೇ ಇಲ್ಲ ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಪಾಪ ಏನಾದರೂ ಕೊಡೋಣ ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವೆಲ್ಲ ದಿನವೂ ಬಂದರೆ ಏನು ಮಾಡುವುದು. ಮಂಗಗಳು ಕ್ರಮೇಣ ಬರುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದವು. ಅಪರೂಪಕ್ಕೆಲ್ಲಾದರೂ ಬರುತ್ತವೆ. ತಿನ್ನಲು ಸಿಕ್ಕರೆ ತಿಂದು ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಾವು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಯಾರಿಗೂ ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆ ಕೊಡದೆ ಬಹಳ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಸಾಲಾಗಿ ಬಂದು ಹಾಗೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಪಕ್ಕದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಜಗಳ, ಕಿತ್ತಾಟ, ಚೀರಾಟವೆಲ್ಲ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಬಳಿ ಬಂದಾಗ ಬಹಳ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಮೊನ್ನೆ ಮಾತ್ರ ದೊಡ್ಡ ಮಂಗವೊಂದು ಬಂದು ನಾನು ತೆರೆದಿಟ್ಟ ಕಿಟಕಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿ ಕುಳಿತು ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಕಿಟಕಿಯ ಒಳಗೆ ತೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಒಂದು ಕೈಯನ್ನು ಒಳಗೆ ಚಾಚಿ ಬುರ್ ಎಂದಾಗ  ನನಗೆ ಅದು ಎಲ್ಲಿ ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ  ಬಿಡುತ್ತದೋ ಎಂದು ಭಯವಾಗಿ  ಹಶ್ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಓಡಿಸಿದೆ. ಅದು ಸುಮ್ಮನೆ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಹೋಯಿತು. ಅವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ನಾನು, ಇಲ್ಲಿನ ಮಂಗಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯವು. ಯಾವುದೇ ತುಂಟಾಟ, ಚೇಷ್ಟೆಗಳಿಲ್ಲ, ನಮಗೂ ತೊಂದರೆ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಾವಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ  ಟೀವಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಕಡೆ ಮಂಗಗಳು ಅಲ್ಲಿನ ಜನರಿಗೆ ಅದೆಷ್ಟು  ಉಪಟಳವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ.

ಅಲ್ಲಿಯಂತೂ ಮಂಗಗಳ ಕಾಟ ತಡೆಯಲಾಗದು. ಐಸ್ಕ್ರೀಮ್ ಮಾರುವವ ಸ್ವಲ್ಪ ಅತ್ತ ಕಡೆ ಹೋದರೂ ಸಾಕು ಅವನ ಐಸ್ ಕ್ರೀಮ್ ಇರುವ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಮುಚ್ಚಳ ತೆರೆದು ಐಸ್ ಕ್ರೀಮ್ ಎಲ್ಲ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿ ಬಿಡುತ್ತವೆ. ಅವಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ತಿನ್ನುವುದು ಎಂದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತು. ಹಾಲಿನ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಕೂಡ, ಅಂಗಡಿಯವ ಇತರ ಗ್ರಾಹಕರ ಜೊತೆ ಮಗ್ನರಾಗಿರುವಾಗ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಬಂದು ಕೆಳಗಿಳಿದು ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಬಾಯಿಂದ ಕಚ್ಚಿ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ತೆರೆದು ಹಾಲು ಕುಡಿಯುತ್ತವೆ. ಜನರ ಕೈಯಿಂದ ತರಕಾರಿ ಚೀಲವನ್ನೇ ಕಸಿದು ಓಡುವ ಮಂಗಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಇಲ್ಲಿನ ಮಂಗಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯವು ಬಹುಶ ನಮ್ಮ ಕಡೆಯ ವಾತಾವರಣದ ಪ್ರಭಾವ ಇರಬೇಕು. ಈ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಲೇಖನ ಬರೆಯಬೇಕು ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ನಿದ್ದೆ ಹೋದೆ.

ಮರುದಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸುಮಾರು ಮೂರು ಗಂಟೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅಡಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲೇನೋ ಶಬ್ದವಾದಂತಾಗಿ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದೆ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಯಥಾಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ನನಗೆ ಅನುಮಾನವಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೂಮನ್ನು ಅದರ ಕಿಟಕಿಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದೆ, ಏನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ, ಬಳಿಕ ನಾನು ಹಿಂದುಗಡೆ ಒಗೆದು ಒಣಗಿಸಲು ಹಾಕಿದ ಬಟ್ಟೆಗಳಿದ್ದ ಕಡೆ ಹೋದಾಗ ನನಗೆ ದಿಗ್ಭ್ರಾಂತವಾಯಿತು. ಕೆಲ ಪುಟ್ಟ ಮಂಗಗಳು ನಾನು ಒಣಗಲು ಹಾಕಿದ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಮೇಲೆಲ್ಲ ಹಾರುತ್ತ ಕುಣಿಯುತ್ತ ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಕೆಲವು ದೊಡ್ಡ ಮಂಗಗಳೂ ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಒಣ ಹಾಕಿದ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಜೋಲುಮೋರೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಅಸಹಾಯಕರಾಗಿ ನೇತಾಡತೊಡಗಿದವು. ಅದನ್ನು ಕಂಡು ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಸಿಟ್ಟು ಬಂದಿತು. ಕೊನೆಗೂ ನಿಮ್ಮ ಮಂಗ ಬುದ್ಧಿ ತೋರಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಿರಲ್ಲ ಎಂದು ಅಸಮಾಧಾನವೂ ಆಯಿತು.

ಮೊದಲೇ ಮಳೆಗಾಲವಾದ್ದರಿಂದ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಬೇಗನೆ ಒಣಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅಂಥಾದ್ದರಲ್ಲಿ ಒಣಗಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಮೇಲೆ ಮಂಗಗಳ ಚೆಲ್ಲಾಟ ಕಂಡು ಇನ್ನು ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಮತ್ತೆ ಒಗೆಯಬೇಕಲ್ಲ ಎಂದುಕೊಂಡು ಸಿಟ್ಟು ಬಂದು ಒಂದು ಕೋಲು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಅವುಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಲು ಹೋದೆ. ಅವುಗಳು ಕ್ಯಾರೆ ಮಾಡಲ್ಲಿಲ್ಲ!  ಬಟ್ಟೆಗಳ ಮೇಲಿನ ಓಡಾಟ ನಿಲ್ಲಿಸಲೂ ಇಲ್ಲ!. ಅಲ್ಲಿ  ಯಾವಾಗಲೂ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ದೊಡ್ಡ ಮಂಗವೂ ಇದ್ದಿತು. ಆದರೆ ಅದು ಮಾತ್ರ  ಇವುಗಳ ತುಂಟಾಟಗಳ ಪರಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ದಂಡೆಯ ಮೇಲೆ  ಗೋಡೆಗೆ ಆತುಕೊಂಡು ಕುಳಿತು ಭೋರೆಂದು ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಮಳೆಯನ್ನು  ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ನಾನು ಕೋಲನ್ನು ಗೋಡೆಗೆ ಬಡಿದು ಶಬ್ದ ಮಾಡಿದೆ. ಆ ದೊಡ್ಡ ಮಂಗ ನನ್ನತ್ತ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿ ಗುರ್ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಹಲ್ಲು ಕಿರಿಯಿತು. ಅದನ್ನು ಕಂಡು ಆ ಮಂಗಗಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದರೆ ನಾನೊಬ್ಬಳೆ ಏನು ಮಾಡಲಿ ಎಂದು ಭಯವಾದರೂ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಲು ಸಿದ್ಧವಾದೆ. 

ಕೋಲು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವುಗಳತ್ತ ಬೀಸಿದೆ. ಅವುಗಳೆಲ್ಲ ಭಯದಿಂದ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ ಓಡಿದರೂ ಆ ಮಂಗ ಮಾತ್ರ ಕದಲದೆ, ನನ್ನನ್ನು ನೀನು ಅಲುಗಾಡಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವಂತೆ ನನ್ನತ್ತ ನೋಡುತ್ತಾ ನನ್ನ ಮುಂದಿನ ನಡೆಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಅದನ್ನು ಕಂಡು  ಭಯವಾಗಿ  ನಾನು ಬೇಗನೆ ಎಲ್ಲ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಒಳಗಡೆ ಹೋಗಿ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಅಬ್ಬಾ ಬಚಾವಾದೆ ಎಂದು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟೆ. ನಂತರ  ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ ಆ ಮಂಗ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಹೋಗುವುದು ಕಂಡಿತು.

ನಾನು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಒಗೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಏನೋ ಸದ್ದಾಯಿತು, ನಾನು ಏನೆಂದು ನೋಡಲು ಧಾವಿಸಿದೆ. ಮರಿ ಮಂಗವೊಂದು ರೂಮಿನ ಕಿಟಕಿಯ ಬಾಗಿಲು ಸರಿಯಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು ! ಅದಕ್ಕೆ ಬಾಗಿಲು ಸರಿಸಲೂ ಗೊತ್ತಿದೆ ! ನಾನು ಮತ್ತೆ ಕೋಲು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಧಾವಿಸಿದೆ. ಅದು ಸರ್ರನೆ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಹೋಯಿತು. ಹಾಲ್ ನಲ್ಲಿ ಉದ್ದನೆಯ ಕಿಟಕಿಗೆ ಗಾಜಿನ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮಂಗಗಳಿಗೆ ಅದು ತೆರೆದಿರಬೇಕು ಎಂದು ಅನಿಸಿ ಸಂತಸದಿಂದ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದು  ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದವು. ನನಗೆ ಅವುಗಳ ಪೆದ್ದುತನಕ್ಕೆ ನಗು ಬಂದರೂ ತಡೆದುಕೊಂಡೆ. ಕಾರಣ ನನಗೆ ನೆನಪಾದ ಒಂದು ಘಟನೆ.

 ಅದು ನೆದರ್ಲ್ಯಾಂಡ್ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದ್ದು. ಒಬ್ಬ ವಯಸ್ಸಾದ ಮಹಿಳೆ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ಮೃಗಾಲಯಕ್ಕೆ ಬೇಟಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅಲ್ಲಿನ ಬೋಕಿಟೋ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರಿನ ಗೊರಿಲ್ಲಾ ಅವಳನ್ನು ಬಹುವಾಗಿ ಆಕರ್ಷಿಸಿತು. ಕಾರಣ ಅದು ಅವಳನ್ನು ಕಂಡಾಗೆಲ್ಲ ಹಲ್ಲು ಕಿರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ತನ್ನನ್ನು ಕಂಡು ನಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ ಮಹಿಳೆ ತಾನೂ ಹಲ್ಲು ಕಿರಿದಳು. ಅಂದಿನಿಂದ ದಿನವೂ ಮಹಿಳೆ  ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆ ಗೊರಿಲ್ಲದ ಮುಂದೆ ಕುರ್ಚಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತು ಹಲ್ಲು ಕಿರಿಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಆ ಗೊರಿಲ್ಲಾ ಕೂಡ ಅವಳನ್ನು ಕಂಡು ಹಲ್ಲು ಕಿರಿಯತೊಡಗಿತು.  ತನಗೂ ಆ ಗೊರಿಲ್ಲಾಗೂ ಯಾವುದೋ ಜನ್ಮದ ನಂಟು ಇರಬೇಕು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಆ ಮಹಿಳೆ ಸಂತಸ ಪಟ್ಟಳು.

ಆದರೆ ಒಂದು ದಿನ  ಆ ಗೊರಿಲ್ಲಾ ತನ್ನ ಗೂಡಿನಿಂದ ಹೇಗೋ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಆ ಮಹಿಳೆಯ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿತು. ಆಮೇಲೆ ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು, ಅದು ಅವಳನ್ನು ಕಂಡು ನಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಅದರ ಬದಲಾಗಿ ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ತನ್ನ ಚೂಪಾದ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಅವಳನ್ನು ಹೆದರಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು. ಅವಳ ನಗೆ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಯಂತೆ ಕಂಡು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಿಟ್ಟಿಗೆಬ್ಬಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಸಿಟ್ಟು ತಡೆಯಲಾಗದೆ ಒಂದು ದಿನ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಿತು. ನಾನು ನಕ್ಕರೆ ನನಗೂ ಅಂಥದೇ ಗತಿಯಾದೀತು ಎಂದು ಭಯವಾಯಿತು.

ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ಮಂಗಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿ ಒಗೆದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಒಣಗಿಸಲಿ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತ ಕುಳಿತೆ. ಮಂಗಗಳು ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಮಂಗಗಳೇ, ಅವುಗಳ ಮೇಲಿದ್ದ ನನ್ನ ತಪ್ಪು ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲೆಂದೇ ಅವುಗಳೆಲ್ಲ ಈ ರೀತಿ ವರ್ತಿಸಿರಬಹುದೇ ಎಂದು ನಂಗೆ ಅನುಮಾನವಾಯಿತು. ಎರಡು ವರುಷಗಳಿಂದಲೂ ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗೇ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಂಗಗಳು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಈ ರೀತಿ ತೊಂದರೆ ಕೊಡಲು ಕಾರಣವೇನು. ಮೊನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ನಾನು ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದ್ದು ಅವುಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತೇ?!